hami

women who run with the wolves

2012-02-16T22:34:00.000-05:00

1.
Golshifte Farahani is one of the most famous Iranian actresses. After playing in "Body of Lies 2008" by Ridley Scott with DiCaprio as a lead actor, she was banned to leave the country. Since then she's stayed in Paris and continued her career there.
She was banned to even go to Iran after posing nude for a french magazine as a protest to repression, and appearing topless in a black and white short movie by Jean-Baptiste Mondino, called Corps et Âmes, or Bodies and Souls.

2.
There are women, very few, who aren't defined by society, laws, religion or any other structures. It shouldn't be mistaken by promiscuity. Clarissa Pinkola Estes describes these women in her book "women who run with the wolves" as "Within every woman there is a wild and natural creature, a powerful force, filled with good instincts, passionate creativity, and ageless knowing. Her name is Wild Woman, but she is an endangered species. Though the gifts of wildish nature come to us at birth, society's attempt to "civilize" us into rigid roles has plundered this treasure, and muffled the deep, life-giving messages of our own souls. Without Wild Woman, we become over-domesticated, fearful, uncreative, trapped. "
These women often pair with men of their types who is looking for liberation from all those imposed forms, in their path from laws to becoming legends. They are called " the women with the golden hair" by Robert Bly in his book, "Iron John".

3.
what happens to an artist who loses her audience? What would happen to a poet who had to leave his own culture, his own audiences, unwillingly, because of either political or social complication of the society. How do they influence people even though they are in exile? How extreme can they play with structures? traditions? years and years of believes?

Dream

2011-11-12T13:49:00.000-05:00

"All men dream: but not equally. Those who dream by night in the dusty recesses of their minds wake in the day to find that it was vanity: but the dreamers of the day are dangerous men, for they may act their dream with open eyes, to make it possible."

-T. E. Lawrence

Room 1612

2011-07-05T18:39:00.003-04:00

It was 4th of July and a long weekend. For the first time after 5 years, I decided to visit new york city as a tourist! No conference, no talk, no staying with friends at night and no concert. A pure solitude - sort of.
It was a Sunday and I tired myself of walking down Manhattan on Broadway, and coming up on Bowery. The city was quite empty and experiencing the same sentiment. Something like Tehran in new year days.

After dinner, while sipping my old fashion drink which I don't remember its name, I was reading this book:Dali: Genius, Obsession and Lust. I found it randomly in Adrian's book shop - a close friend of mine who just started his business.

The book fascinated me with all those surreal and creative paintings and their relations with Dali's sexuality, desire, fears, lust and thoughts.

Almost at the end of the book, there is a photo of him painting "Gala looking at the Mediterranean Sea" in St. Regis hotel in new york- surprisingly just two blocks away from my hotel after I checked it on my iphone's google map.

No Sir, Room 1612 does not exist anymore, said the head of receptionist at St Regis hotel the next morning with a big smile, she hardly could hide her surprise, pride and happiness. Yes he did paint it there on 1975, but the hotel has had so many renovations after that. We just didn't keep the room.

Left hook

2011-07-05T18:08:00.004-04:00

I have "known" him for some 4 years and so. He is a constant customer at starbucks like me. He always declares his reality by shouting your name in the middle of the crowd and gives you a warm greeting. Often wearing colorful dresses, he shows a unique sense of style which is a bit out of ordinary comparing to other american fellows around here. With an orange-ish copper mug in his hand, he sips his coffee and talks.
During these years, we have had some short shallow conversations which I thought those were the only subjects I could talk about with him: his bike, mercedes, his cat, and...
Suddenly today, he pointed to the wall and caught me off guard: Hey Hami, those are my prints. I do that in my free time. I gotta go...

سیم هایی که نباید قطع شوند

2011-06-13T19:24:00.001-04:00

بالاخره بعد سه سال سیستم صوتی ماشینمو عوض کردم...فقط پخششو، نه بلندگوها یا بیسش...پخش قبلیو خودم در آوردم، با ذوق و شوق زیاد، مثل دانشجوی پزشکی که اولین بار کالبد شکافی می کنه و یه قلب واقعی می بینه...انبوهی از سیمهای رنگ وارنگ با خط چین های مختلف...سیستم صوتی ماشینم که 13 سال از عمرش میگذره و یه چهل، پنجاه مایل دیگه میتونستی بری ماه و بیاری تو خونه، اونقدر پیچیده بود که با همه ادعایی که داشتم بعد قطع کردن کلی سیم بالاخره دست از پا کوتاه تر تسلیم شدم و بردمش دادم دست اهل فن !!! کلی افسوس خوردم که چرا اینهمه مکانیک خوندم، باید از اول الکترونیکی چیزی می خوندم....

بعد اینکه تحویلش گرفتم با وجود همه قشنگی صداش و جذابیتش، باهاش غریبم هنوز...انگار به یه سفینه فضایی وارد سیارم شده..به زمان بیشتری نیاز دارم تا باهاش اخت شم.

wind

2011-05-11T15:16:00.000-04:00

To a friend for her birthday,

Green like our people;
Free like wind: our minds;
"Black" 'n white like a "dove": our souls.

Storrs, CT
Spring 2011

Simon van der Meer

2011-03-30T21:48:00.000-04:00

http://www.physorg.com/news4875.html

I was reading an article about Simon van der Meer in Economist and found this last paragraph very interesting:

"Slightly amateur

He became only the second accelerator engineer to be recognised by the Swedish Academy. Yet he was also a physicist, lingering at CERN, which he found “agreeable and stimulating”, until his retirement in 1990. He was always aware, and often sorry, that his degree from Delft University of Technology was in technical physics, and that the pure science he learned in that venerable engineering school was “of necessity somewhat restricted”. But he would comfort himself that his “slightly amateur” approach to pure physics made him look at problems in a different way.

That difference was essential. In the end, physics is an empirical science. It needs clever experiments; and such experiments need nifty devices. Without them, many beautiful theories would be merely that—beautiful. It is only thanks to tinkerers like Simon van der Meer that some of them also turn out to be true."

مرگ و زایش

2011-03-25T12:15:00.001-04:00

هفته اول سال 1390 و طوفانی آغاز کردیم با برف و هوای سرد!
روز اول سال یه پخش فیلمی داشتیم به اسم " زنان بدون مردان" ساخته شیرین نشاط که یه پست در موردش می نویسم.
، روز سه شنبه یکی از دانشجوهای جوون مدرسه 20 ساله و سال سه دانشگاه وقتی داشته از چهار راه رد می شده با اتوبوس دانشگاه تصادف می کنه و میمیره...

نمی دونم کی بوده، زندگی اش چطور بوده اما اصلا نمی دونم زندگی کرده یا نه؟ نمی دونم چقدر به آرزوهاش رسیده، هدفهاش چی بوده، با چی عشق می کرده، دنیا رو چطور می دیده... چه دردهایی داشته، با تنهایی هاش چه می کرده، با خوشی هاش چه می کرده...
نمی دونم اصلا تونسته سرش و رو سینه گرم زنی بزاره که عاشقش باشه یا نه...

گلنار

2011-02-07T16:55:00.001-05:00

کلیپی از عزیزی به دستم رسید که کلی از خاطراتمو برام زنده کرد. کمی رنگ و بوی مرگ میده اما اگه با دیده بازبهش نگاه کنیم سازندش خواسته بخشی از فرهنگ ایرانی و با ذوق ادبی و هنری اش به تصویر بکشه.
هرچی که بود به طبع ما کارگر افتاد و مایه فراغت خاطر...

Gotan Project

2011-01-03T13:25:00.000-05:00

Last september I got a chance to go to one of my fav bands' tour in NYC at bowery ballroom. Gotan Project was amazing. The crowd was mixed of Argentinian, French, Russian, and American. And of course me!
Here is one of their best works called mi confesion. Here is the lyrics in English.

accordion

2010-11-20T18:48:00.000-05:00

The Sartorialist is selected as one of Time Magazine's top 100 design influencers, hunting fashion and creativity in the streets around the world. I enjoy his photos a lot. Came across to one of my fav instruments over here.

reality

2010-11-03T18:08:00.000-04:00

Reality is what it is. It is not the illusion that you are seeing. Eventually, the world see clearly. It will humble you.

-anonymous

Rethinking Risk Management

2010-09-20T15:38:00.001-04:00

World Economic Forum

I have been reading an article about risk management in different disciplines in the World Economic Forum.
Here is a short article by Simon Levin that I would like to share:

Robust Systems: Heterogeneity, Redundancy, and Modularity

In complex systems, strong nonlinearities may lead to the magnification of disturbances, thereby to loss of robustness and to regime shifts. Examples include desertification, eutrophication, and disease outbreaks.

Economic analogues include market collapses and recoveries, bank runs, and shifts in social preferences.Sudden transitions are driven by feedbacks. Positive feedbacks, which directly enhance perturbations, are clearly destabilizing. Each new case in an epidemic has the potential to cause others. Less intuitively,
strong negative feedbacks, which initially correct deviations, can destabilize, as in the collapse of the dynamically unstable Tacoma Narrows Bridge.

Robustness hinges on the balance between heterogeneity, redundancy, and modularity. Heterogeneity represents adaptive capacity, the ability to find new solutions in the face of change. Genetic heterogeneity is the essential ingredient on which natural selection acts. However, redundancy, which trades off in obvious ways against heterogeneity, also confers robustness, compensating for the loss of key elements.

In 2004, a lack of robustness was evident when one of the major suppliers of flu vaccine to the United States could not deliver. Fortunately, the flu season was mild.

Finally, modularity creates both barriers to the uncontrolled spread of disturbance and building blocks for recovery after disturbance. Diseases may spread rapidly within particular risk groups, like drug users, but then slow down because of the modular nature of social contacts. Forest fires are contained through fire breaks, which confer modularity.

Similarly, the recent economic meltdown can be attributed, in large part, to the excessive over-connectedness of the banking system – that is, to an absence of sufficient modularity – as well as to the absence of heterogeneity and redundancy.

Simon Levin, PhD
Moffett Professor of Biology
Princeton University

Liar's Poker: From Geek to Man

2010-08-17T12:16:00.001-04:00

...

My job was a matter of learning to think and sound like a money spinner. Thinking and sounding like Alexander* were the next best thing to being genuinely talented, which I wasn't.
So I listened to the master and repeated what I heard, as in kung fu. It remined me of learning a foreign language. It all seems strange at first. Then, one day, you catch yourself thinking in the language. Suddenly words you never realized you knew are at your disposal.

Finally you dream in the language.

It seems odd now to think of dreaming of moneymaking schemes. But it didn't seem terribly out of the ordinary when I woke up one morning thinking that there was an arbitrage available in Japanese market...

Liar's Poker, Michael Lewis

*One of the two best Salomon Brothers salesmen that Michael mentioned in his book.

Brothers in arms

2010-06-21T14:04:00.001-04:00

Here is a song by Mark Knopfler

to all my brothers and sisters in Iran

On being a man

2010-06-10T15:27:00.002-04:00

who am I? More than I ever know.

Fire in the Belly by Sam Keen

یه جمعه نه چندان سگی

2010-05-23T23:38:00.012-04:00

چند وقتی میشه که جمعه ها برام مفهوم متفاوتی دارند. روزایی که اونور بودم کم پیش میومد تا از غروب جمعه لذت ببرم. اما یه روز جمعه معمولی این طرف رنگ و بوی خودشو داره... صبح زود به سختی و از روی ناچاری با فکر کردن به "آرزوهای در پیش رو" از تخت گرم و نرمم پا میشم..بسته به اینکه شب قبلش چکاره بودم و چند خوابیدم یکمی بدنو کش و قوس میدم تا ماهیچه ها گرم شن. بعد یه صبحونه مقوی و مختصر و یه رانندگی چند دقیقه ای، بوی قهوه ی طعم فندق بوفه کتابخونه سر حالم میاره- باید بگم که با بوش بیشتر حال می کنم تا خودش- ...با چایی و نون گرد - بیگل اینوریا- تست شده با پنیر خامه ای ساعت ده کاملا از خواب پا میشم....بعد کلی تحقیق و کتاب و مقاله خوندن و فکر کردن به تغییر دادن دنیا یا برنده شدن جایزه نوبل تو اقتصاد، طرفای ساعت 5 یکمی زودتر از معمول خودمو تعطیل می کنم...بسته به روزش ممکنه یه میز گرد کوچیک و با دوستی قسمت می کنم و در حالی که با چای لاته خودم به آرومی حال می کنم، در مورد آخرین تغییرات سهام شرکت ها و یا کشف و شهودهای اخیرم باهاش حرف می زنم....گاهی هم تو این روزا که هوا خیلی خوبه و تمام سلولای بدنت ازت خواهش و تمنا می کنن که بری یه فوتبال حسابی با دوستای چندین و چند سالت بزنی...

زمین چمن نزدیک دانشگاه ، سه بخش نسبتا بزرگ داره که دور تا دورشو درختای سر سبز تقریبا 40 و اندی ساله برگ پهن فرا گرفته اند. بعضی وقتا زمین های کناری پر میشه از دختر پسر های کوچولویی که دارن تو کمپ فوتبال ایالت آموزش میبینن و با خودت فکر میکنی که خوبه که دخترت فوتبال بازی کنه یا تنیس...کلا همه و همه جیگرت به حال میاد وقتی تو چمنای سبز با دروازه بان تک به تک میشی و مثل "رونالدینیو" ، دنبال توپ میدویی و اول پای چپ و می بری سمت راست توپ و دورش می چرخونی و میزاریش سمت چپ و بعد پای راستتو از سمت چپ توپ می چرخونی می بری سمت راست توپ بعد که دروازه بانو گیج کردی، با نوک کفش آبی آدیداست که سه سالی میشه داریش و 30 دلار خریدیش و خم به ابرو نیاورده، توپ و هدایتش می کنی تو یه مسیر بیضوی شکل و رهاش می کنی

یا مثل وقتایی که بچه بودی و "یه پا دو پای خوابیده " رواز فوتبالیست های بزرگ و گمنام کوچه پس کوچه های شهرت مثل یه سنگ نبشته تو ذهنت نگه داشتی و بارها و بارها شبا قبل خواب تو ذهنت تمرین کردی، اجرا می کنی و-توپ و می بری یه گوشه معمولا سمت چپ دروازه بان، گول می زنی که فکر کنه می خوای بشوتی ولی توپ و بلند می کنی رو پای چپت در همین حین مجبوری روی دست راستت بخوابی تا بتونی با پای چپت بشوتی- گاهی هم گل می زنی...که بعد فریاد دوستات بلند میشه و ، حتی همخونه اوگانداییت می گه " زارکسس" یعنی "خشایارشا" و آدمای تازه وارد ازت می پرسن که اهل کجایی و با غرور سرت میگیری بالا و لبخند می زنی

....

ز فضل برادر چه حاجت

2010-05-08T14:04:00.001-04:00

سه شنبه گذشته انستیتوی حقوق بشر دانشگاهم، سالیانه ادبی خودشو معرفی کرد. کارهای ادبی این سالیانه در زمینه ی حقوق بشر تو کشورهای مختلف دنیاست. از من هم دعوت شده بود تا از برادرم سعدی بخوام تا کاریو براشون بفرسته. این قطعه رو خانم زهره اکسیری ترجمه کرده..این شعر به عنوان شعر اول و به دو زبان فارسی و انگلیسی در این سالیانه چاپ شده است.

برای "الیا کازان"
گاهی سنگریزه ای در پاشنه ی کفش ات فرو می رود
و مردی در مکزیک
با چهره ی نفوذناپذیر می گوید:
زاپاتا، امیلیونو زاپاتا
گاهی پایت را برمی گردانی
سنگریزه را از کفش ات در آری
و شش گلوله ی پی در پی
به شش های مرد شلیک می شود
گاهی حین شوت کردن یک سنگریزه
به مغازه دار سر کوچه می گویی
هی پیری خوب بودی بهتری؟
و کسی در جلگه ای پلک های جنازه ای را می بندد:
زاپاتا زنده است
او را با اسبش همین امروز در کوه دیده اند.

سعدی گل بیانی
شهریور 86، قائمشهر

For Elia Kazan
Sometimes some sand pierces in your shoe heel
and a man in Mexico
with an impenetrable countenance says:
Zapata, Emiliano Zapata
sometimes you turn your foot
to remove the sand from your shoe
and six bullets one after another
shoot the man in the lungs
sometimes while shooting some sand
at the shopkeeper up the alley, you say
hey, oldie, you were OK, better now?
And someone in a plain shuts the eyelids of a corpse:
Zapata is alive
Right today he’s seen in the mountain.

A poem by Sa’di Golbayani
Translated by Zohreh Exiri

آتیش

2010-05-03T00:33:00.000-04:00

چشای آبیش می خندن وقتی تو تاریکی، سنگای سفیدو می زنه بهم...منو یاد غروبای خنک تابستونی شمال میندازه که بعد یه فوتبال چند ساعته با بچه های کوچه، با خودم خلوت کرده بودم و از شرلوک هلمز فقط پیپ و کلاهشو نداشتم، وگرنه هم حسشو داشتم هم قیافم بهش می خورد... تو سنگهای جورواجور سنگفرش کنار خونه، دنبال سنگ های سفیدی میگشتم که اگه بهم می زدیشون بوی آتیش می داد...و من کیف می کردم نه به خاطر جرقه هاش که نه، هیچوقت آتیشی به پا نشد، فقط به خاطر بوش.

2.
کلافم می کنه وقتایی که باید بهش بگم که خوشگله، می دونم که می دونه ... می دونم که می دونه نمیگم بهش...نمی دونم چرا همش یادش می ره...رفتم با گوگل قرار داد بستم که هروقت اینو گوگل کرد
who is the cutest?

رو کلیک کنه بفهمه که کی از همه خوشگل تره و دست از سرم ورداره I'm feeling lucky

3.
کلی کار نکرده دارم...کلی هم کتاب نخونده...نمی دونم عمرم قد می ده که اینهمه چیزو یاد بگیرم یا نه...امشب از بس کار داشتم نمی دونستم از کجا شروع کنم، بیخیال همه چی شدم.
یه نصف لیوان لیموناد برا خودم ریختم با سه تیکه یخ..راستش جدیدا سلیقم تو نوشیدنی ها عوض شده..قدیما با لیموناد حال نمی کردم، اما الان تنها نوشیدنی هست که می تونم نصفشو با آب قاطی کنم...و طعمشو از دست نمیده و شیرینیش حفظ می مونه ..
سلام.

پ.ن.
-مثل لوک خوش شانس لیمونادمو خوردم، فقط اینبار لیمونادم واقعی بود
-هر وقت تو یه جزیره تنها گیر کردی، دنبال دو تا سنگ سفید باش...نه اینکه باهاشون آتیش درست کنی نه، یکیشون می شه اوریم ، اون یکی می شه تومیم.
-قند کمتر، شکم شیش تیکه تر

مرد خوب، زن فمینیست

2010-04-28T11:41:00.000-04:00

من در مورد سابقه جنبش فمینیست در ایران اطلاع زیادی ندارم اما نتونستم با خوندن این مقاله سکوت کنم. بحث های زیادی شد توسط بعضی از بلاگ هایی که نوشته هاشونو پیگیری می کنم، مثل یک لیوان چای داغ، بلوط و پیاده رو. اما همه این بحث ها به نظر من به جای اتهام زنی به جنس مخالف به یه تحلیل پایه ای و جامعه شناسانه نیاز دارن، نه اینکه خودم دکترای جامعه شناسی دارم یا انسان شناسی، اما امیدوارم نوشته حاضر بتونه پیچیدگی بحثو روشن تر کنه.

چند روز پیش آخرین هفته ترم بهاری و تو دانشگاه جشن گرفتیم. البته جشن هاش تو کل ایالت کنکتیکت مشهوره و بسیاری از جوونا اعم از دانشجو و غیره میان به دانشگاه ما. خود جشن شامل نوشیدن الکل تو محیط دانشگاه - نوشیدن الکل در فضای آزاد ممنوع است- و سایر برنامه هاست...با دوستی در حال قدم زدن تو محوطه مرکزی دانشگاه بودیم که دو تا دختر جوون ، تو مایه های سال اولی یا دومی، با بییر دستشون، جلومون قدم می زدن....خیلی واضح بود که بدون شورت یه شلوارک رنگی خیلی کوتاه پاشون کرده بودن. واکنش من و دوستم مثل "همه"* مردای روی زمین این بود که به هم نگاه کردیم و لبخند زدیم...
اما در مورد اون دخترها هیچ قضاوتی نکردیم...کارشون بنابه سنشون و موقعیت زمانی و مکانی "خارج از عرف" تعریف شده ی جامعه کوچک دانشگاه ما نبود.
در جامعه آمریکا زن و مرد یاد می گیرن که خواسته بشن و بخوان ...یعنی تو هر مرحله از روابط زن و مرد دو طرف پله پله با هم به توافق می رسن...واگر در هر مرحله یکی از طرفین دیگه نخواد که ادامه بده طرف مقابل باید به تصمیمش احترام بذاره وگرنه "قانون" مجبورش میکنه که اینکارو بکنه.

1.
تمام سواستفاده های جنسی در ایران نه به خاطر نوع جنس مرد، نه به خاطر نیاز مرد برای گذار از دوران بلوغ به دوران پختگی "مردانه" بلکه به خاطر نداشتن قانونی هست که از فرد فرد جامعه حمایت کنه.
2.
وقتی مردان و زنان جامعه ما به تلاشهای مذبوحانه شون برای تامین نیازهای اولیه شون -هرم نیازهای ماسلو- دست و پا می زنن، صحبت از آزادی های اجتماعی و احترام متقابل بی معنیه. اون وقته که ناهنجارهای اجتماعی خودشو به صورت های مختلف نشون می ده یه نمونش همین تعرض های جنسیه.
3. به نظر من مطالعه دقیقی از روانشناسی مردان و یا زنان جامعه ایرانی یا وجود نداره و یا وقتی براش در نظر گرفته نمیشه. مردها رو میشه تو سه دسته کلی تقسیم کرد:
الف. مرد "خوب"** : مردی است که با قاطعیت درونش دور افتاده. بیش از اندازه مودب، و از لحاظ احساسی وابسته است. این مرد معمولا توسط مادر فمینیست و یا در خانواده ای مرد سالار پرورش یافته شده که زن به شدت از حقوق اولیه اش منع شده. این نوع مردها متاسفانه در جذب جنس مخالف و تشکیل خانواده مطلوب به مشکلات زیادی بر خواهند خورد.

ب. مرد "قاطع": مردی است که اعتماد به نفس و قاطعیت درونشو از داشتن یه مدل کامل مردانه در خانوادش یاد گرفته...نیازهای درونی شو می شناسه و با جنس مخالف رابطه ای عمیق و مطلوب بر قرار می کنه.

پ. مرد " پرخاشگر": کودکیشو در خونوادههای نا کارا سپری کرده و نیازهاشو از طریق پرخاشگری که معمولا بر خلاف قوانین و عرف جامعه است بدست میاره.

4. مشکلات زنان در ایران تنها به جنس زن محدود نمی شه. جدایی جنسی در جامعه ایران به هر دو طرف قضیه ضرر می رسونه.

پ.ن.

* همه در اینجا به معنای واقعی کلمه است..لذت بردن یا نبردن و واکنش ها و افکار بعدش مردها رو از هم جدا می کنه
nice men**

1, 2, 3, and 4

2010-04-22T18:27:00.004-04:00

Image by obliterated

I.
1, 2, 3, and 4, and whisk...1, 2, 3, and 4....and turn...she gazes into my eyes and brings her red lips closer... it tastes like strawberry.

II.
1, 2, 3 and 4... 1, 2, 3, and 4...burnt the last molecule of air in my lungs...1, 2, 3, and 4...25 minutes on treadmill with 5.5 mph...1, 2, 3, and 4, just 350 calories like my regular tall latte on Saturday mornings.

III.
Oh damn! he got the ball...1, 2, 3, and 4...1, 2, 3, and 4...he is gonna score now and we loose the quarter final...

IV.
It's 10 pm in the library, my favorite spot...my eyes are burning, but have a competition tomorrow...1, 2, 3, and 4...1, 2, 3, and 4...I hate all the contact lenses in the world.

V.
1, 2, 3, and 4....I can't tolerate staying home anymore, spent the whole day in front of CNN and my laptop since last night on the couch...still no news of him...1, 2, 3, and 4...1, 2, 3, and 4...he doesn't pick up his phone...hasn't come back since the morning after he joined people ...I call mom and she is quietly crying because she doesn't want to make me sad...for the first time, one drop of tear rolls on my chick, pretend that nothing happened, told her he will come back and he is gonna be OK...1, 2, 3, and 4....

VI.
On the way back from Cape cod, provincetown...1, 2, 3, and 4...took another puff from my pipe, blinked several times to clear my vision and focused, felt the steering wheel with all my right hand fingers...1, 2, 3, and 4...all of my friends fell asleep finally even the one who was sitting beside me. It was around 4am in the road surrounded with trees. you could smell the fog. I turned up the stereo and switched it to the front speakers. took a deep puff and pushed the gas pedal more...Sting was singing Desert Rose.

Tehranian

2010-04-20T11:46:00.001-04:00

I.
It was my first time that I was at Shish lounge in West Hartford. It was Ok, comparing to the similar places around here, nothing special about its interior design. But it felt good to be there.
Standing with two of my friends. Both were born in Iran, Tehran. One came to US when he was in high school. The other one left the country when he was couple months old. He went to France and then California. Both speak good Persian and perfect English, stylish, and good looking.
Standing in a circle, holding gray goose tonic. Cheers, said the first one, to Tehranian!

I paused... Thought to myself, fuck it, he probably meant Iranian. Cheers.

II.
It was the evening of 13 Be dar. My forth year that I was out of the country. We were in a family get together. Lots of drink and delicious homemade Persian food as usual. Standing in the corner and talking to an entrepreneur who works in New York City. All of a sudden, a family entered the house with a 10 years-old boy. One of my friends told the nyc guy, Oh look at this kid, referring to the boy. He is one of those cool Tehranian...
He is soo Tehranian.

postscript:
1- why are we so racist?
2- The way Tehranian look other Iranian are as the way NYC people look people from CT.
3- It is kinda funny to carry the old stereotypes from the mother culture to outside of the country and live with that even though the mother culture has changed and it no longer has that stereotype.
4- What is identity? Is it defined by the nationality?
5- Difficult times to be proud of being an Iranian.

behavioral finance I

2010-03-23T17:22:00.000-04:00

I was reading an article about behavioral asset pricing model and I found this interesting part:
...Many people believe in something above human imagination, something like god, but neither they go to church nor they can provide an alternative to the prevailing religion. Translated in the world of asset pricing: behavioral finance supporters believe in the existence of a behavioral asset pricing paradigm which would replace the CAPM and its proliferations but unfortunately they have not discovered it up to now.

سال نو مبارک

2010-03-18T11:22:00.001-04:00

Crystal clear

2010-02-28T11:51:00.000-05:00

It was 2am Saturday night, when he finally got out of the party. Filled his lungs with pure, crispy Connecticut morning air with a deep breath...Like a fish that you put it back into the water...He was a bit tipsy and light-headed but he knew he could drive. He started the engine and waited the frost to go away...
It was 2am Saturday night in Storrs...All the frost was gone.Windows were all clear. Even his contact lenses did not bother his eyes. He could see things through...Everything was bright, even the trees in the dark...It seemed the rain washed them away...He breathed again. Sat tall...His mind was clear...
It was 2am Saturday night...

hero

2010-02-27T11:50:00.001-05:00

Do your kids a favor and be their hero!

Do yourself a favor and be your own hero!

2010-02-26T23:48:00.000-05:00

بیست و پنج سی نفری می شدیم...کلا شش تیم پنج نفره...بعده یه هفته پر مشغله جمعه ها برای فوتبال تو باشگاه جمع میشیم...هماهنگی نمی خواد، هر کی دلش بخواد میاد...بیشر بچه ها از کشورهای مختلف ان، آمریکا، افریقا، جامائیکا،آرژانتین، ایران، و افغانستان....
ساعت 8.45 شب بود که از خستگی دیگه نتونستم درس بخونم، قید آمادگی برای کلاس فردا رو زدم و تصمیم گرفتم برم خونه...برف سبک هنوز می بارید از صبح..تمومی نداشت، خوبیش این بود که هوا نه سرد بود نه گرم، برف نه می نشت و نه قطع می شد. تا آخرین چهار راه دانشگاه که رسیدم یه دفعه احساس کردم فوتبال خونم کم شده، یه نیش مهمیز به پهلوی رخش زدمو هدایتش کردم سمت باشگاه....
بعد 45 دقیقه این پا و اون پا شدن دیگه کم کم طاقتم داشت طاق می شد، آخه با خودم قرار گذاشته بودم که یه ساعتی بازی کنم و برگردم خونه برای کلاس فردا حاضر شم...زهی خیال باطل...دو تیم خورده بودن به تور هم و هیچکی نمی تونست ببره، منم تصمیم گرفتم که قانون 7 دقیقه یه گل و پیاده کنم، اما انگار 50% قضیه حل بود چون تصمیمشو من گرفتم ولی راضی کردن 30 نفر دیگه که همه ادعای خدایشون می شه تو فوتبال به همین راحتی ها نیست...
فهمیدم که یه جمع زیاد و نمیشه با زور قانونمند کرد، یا باید رهبر قوی داشته باشه با قدرت وضع قانون بالا و یا همه آدما پذیرای قانونمند شدن...
متاسفانه فهمیدم که حتی این دانشجو ها هم خیلی هاشون پذیرای قانونمندی و ندارن....

2010-02-26T19:45:00.000-05:00

کنارم نشسته بود و خودشو سرگرم برگه های جلوش نشون میداد. جدی و آروم. ازش پرسیدم چکار می کنی با لبخند نارنجی اش بهم گفت که دارم برای امتحان هفته بعد حاضر میشم. پرسید اهل کجای ایران هستی؟ گفتم مگه شهرهای ایران و همشو میشناسی؟ گفت نه ولی برام بگو...لپ تاپم و کج کردم سمتش و از روی گوگل مپ نقشه ایران و آوردمو کم کم که زوم می کردم گفتم اینجا تهرانه...پایتخت...هشت سالی اینجا زندگی کردم، از وقتی که زندگی دانشجوییم شروع شد. زوم کردم رو منتها الیه شمالی جاده فیروزکوه...گفتم اینجا شهرمه...چشای عسلیشو تنگ کردو گفت که نزدیک دریاست...وقتی می رفت، به روزایی فکر می کردم که با چشاش بهم لبخند می زد....

son pére

2009-11-26T00:31:00.000-05:00

پلک نمیزد. سکوت. چشماش حتی گریه رو فراموش کرده بودند. باز هم سکوت. نفسام به سختی بالا میومد. تب بالایی داشتم. درد همه وجودمو فرا گرفته بود. از خودم بیزار بودم که چرا من باید میگفتم. پا شدم سمت آشپزخونه. از بچگی قدم زدن آرومم می کرد. و اون باز هم به روبرو خیره شده بود. انگار روحش از بدنش جدا شده بود. بلندش کردن تا بشینه روی صندلی. پا شد رفت توی اتاقش. هق هق گریه اش بلند شد.

نمیدونم که چطور نبودنش و حس می کنه. نمی دونم از نبودنشه که بیتابه یا از حس گناه دو سال دوری ازش.

چشماش تر بود ولی لبخند به لب داشت وقتی ازش می گفت. از پدر. که نبود.

Bittersweet Symphony

2008-11-19T12:34:00.000-05:00

- here is a song that I like a lot...

Macroeconomy Model

2008-11-09T22:30:00.000-05:00

Just came back from the library, now it's 10:30 pm Sunday night. I have been helping my Investment and Securities Prof. in forecasting US economics recession since the beginning of this semester. On my way back, I was thinking that US deserves to have a very strong economy, because so many great minds are standing behind it. US macroeconomy model is open source and created by Prof. Ray C. Fair at Yale.
It's interesting that today 60 Iranian economists sent an open letter to the president and warned him about his wrong fiscal and monetary policies. well, of course he ignored it.

O life is bigger...

2008-11-07T12:47:00.000-05:00

Sometimes it is very difficult to get what you want. Subconsciously, you look for a shortcut, without spending enough time to get to the point of maturity. It does not work. It never worked. There is no shortcut. In order to be the one, you have to stop trying hard to be the one. You should become The one!
It is not easy.
Sometimes, you should flow with life, take it easy. But, in order to be mature, you have to stop any immature way of thinking or behavior. Deep inside, you cannot deceive yourself. What you are looking for is INSIDE you!
Really?! preaching?

busy days...

2008-10-27T15:39:00.000-04:00

I am totally stressed out. My kids - I mean my students at Mathematics for Business and Economics class- have a midterm next week. I have to cover four sections till next Tuesday.
I have to attend an event on Thursday in Boston called " How I became a Quant". It must be interesting in the middle of this financial crisis.
I have a take home midterm for my investment and securities course in MBA program. It's due on next Tuesday. I have to work on the paper that I presented on ASME conference couple months ago and submit that to a journal.
Also, I have to help a group of economics people who are working on the US macroeconomics model. They are trying to predict if US is gonna have a recession these days.

Yes...Besides all of these stuff, life is good. No complain. One step at a time. Moving forward.

2008-08-25T01:22:00.000-04:00

I don't really like to write my diary here. I prefer to write short stories but I guess because I don't have time to read any books or articles in this field, I don't know how to start!
Tomorrow is the first day of the new semester, the beginning of my third year here, at uconn. Very unexpectedly, I have been offered to teach a course in MATH department. It's called mathematics for Business and Finance. well, it's not my first time that I am gonna teach but I have to confess that I am a little bit nervous about that.

Recently I bought a new book called "The painted bird" by Kosinsky. I don't think I can start reading it at least before the coming weekend.

نشانه ها

2008-06-24T23:40:00.000-04:00

این از نوشته های من نیست. ولی فکر کنم نویسندش مشکلی نداشته باشه ازین که من اینجا پستش کنم، مگه اینکه خلافش ثابت بشه، تا اونموقع می تونین بخونینش:

دیشب خوب نخوابیدم . اصلا. یکی از آن کابوسهای گاه و بیگاه بود .حال بسیار بدی که دوست داری نباشی تا تجربه اش نکنی .گرم بود و تب آلود وعرق کرده ... بعد صبح بود.به عادت همیشگی تلویزیون را ساعت کرده بودم از ترس صدای ضعیف موبایل و خراب شدنهای مکرر این ساعتهای ارزان چینی ... خواب آلود و به زحمت نشستم و به تلویزیون خیره شدم . بحث حضور داشتن بر سر نماز بود و ... با خودم گفتم این رفیقمان گرمش نیست با این لباس ؟ ... با عذاب وجدان لیلا را بیدار کردم تا پیراهن آستین سه ربع آبی آسمانی ام را اتو بکشد . خاطرات زیادی را دارم با این پیراهن .

توی کوچه که رفتم هرم گرما بود و کفی سخت و مشبک شده کفشم که میدان فردوسی را به یادم انداخت و خریدهای نکرده کفش و کت و شلوار و عروسی محمد و فروش ماشین و بنگاه سر کوچه که آخریش آسودگی خاطری بود از نفروختن آپارتمان و راحت شدن از دردسر پیدا کردن آپارتمان اجاره ای یک میلیون تومانی...

صبح زیبایی بود . تاکسی پیکان کج ! با روکش های کثیف و جای تنگ از ترس خوردن پایت به خانم تپل بغل دستی با مقاله فرید زکریا مجله شهروند زیاد متجانس نبودند و خوب نمی توانستم روی آخرین واکنش های اوباما در برابر مک کین تمرکز کنم . یاد مهدی و مزدا تریش !! افتادم و فکر کردم که احتمالا باید باد بسیار خنکی داشته باشد کولرش . در ورودی متروی دروازه دولت و خنکای تاریکش خوشحال بودم از اینکه سی و پنج میلیون ندادم برای مزدا و نگران خط کشیده شدن و پول بنزین سوپرش نیستم . نمی دانم این فکر از کدام سال زندگیم در من پیدا شد که برای نوشتن رمانهای هزار صفحه ای باید در میان مردم و با مردم زیست ولی از پله های مترو که پایین می رفتم در آن خنکای سکرآور و لذت بخش دوباره به همین مطلب فکر کردم ... مقاله کلید مهاجرت بهنود و پیچ امین الدوله اش امیدوارم کرد به برنامه زندگی مورد علاقه ام :

7 : بیداری در اتاق خواب یک آپارتمان 230 متری با پرده های آبی

7 تا 7:30 : ورزش با گرمکن سفید و کفش مخصوص دوی آدیداس در پارک زیبای چسبیده به خانه

7:30 تا 8 : دوش و صبحانه با آب پرتقال طبیعی شمال و یه چیز سرخ کردنی ! به همراه سورنا (لیلا با ناشرش برای چاپ آخرین ترجمه اش ساعت 9 قرار داشت و نیست )

8 تا 9 : مرور روزنامه دنیای اقتصاد به همراه یه فنجان قهوه اصل برزیلی داغ

9 تا 12: قرار با محمد در دفترش برای مرور آخرین مراحل کسب مجوز از شهرداری و بانک ملی برای ساختمان جدیدمان .( یادم باشد که راجع به کاشی های اسپانیایی که دیشب ترخیص شده سفارشاتی بکنم )

12 تا 2: ناهار با مهدی برای بررسی آخرین وضعیت سبد سهاممان (انتخاب رستوران امروز با مهدی است )

2 تا 4: قرار با زیگرمن هلندی در لابی هتل استقلال برای مذاکره در مورد وارد کردن بذرهای جدید گل های رز (علی دیشب زنگ زد و گفت خاک مناسب را حوالی کوتنا پیدا کرده و به گلخانه حملش کرده )

5 تا 7: سونا و استخر با سورنا

7 تا 9 : کمک به لیلا در آماده کردن شام و صرف شام با بچه های جلسه " امید" .( سعدی و حامی هنوز نیامده اند از سفر . باید دو مهمان افتخاری دعوت کنم )

- قبل از شام به بابا زنگ بزنم . نتیجه صحبت با اسماعیل زاده را برای خریدن زمین اش جویا شوم.

9 تا 10: بازی بیلیارد با لیلا به همراه یک جام شراب خانگی .( بهروز امسال شرابهای خوبی فرستاده )

10 تا 11 : تکمیل تمرین درس آخر استاد موسوی زاده برای کلاس فردا

11 تا 11:30 : مرور آخرین اخبار

11:30 تا ... : شروع جلد سوم در جستجوی زمان از دست رفته ...

...

به دکه سر میر عماد که رسیدم یه ساقه طلایی خریدم و یه پاکت بهمن . دنیای اقتصاد امروز 500 نومان شده بود به خاطر ویزه نامه اش .نخریدم ... راه زیادی نیست ...تا شرکت.

شنبه اول تابستان هشتاد و هفت.

2008-06-24T23:35:00.000-04:00

«زندگی من به نظر همانقدر غیر طبیعی٬ نامعلوم و باورنکردنی می آید که نقش روی قلمدانی که با آن مشغول نوشتن هستم- گویی یک نفر نقاش مجنون وسواسی روی جلد این قلمدان را کشیده - اغلب به این نقش که نگاه می کنم٬ مثل این است که به نظرم آشنا می آید. شاید برای همین نقش است... شاید همین نقش مرا وادار به نوشتن می کند...»

صادق هدایت